قرآن و وحی

0

قرآن و وحی

 

فَاسْتَمْسِكْ بِالَّذِيٓ أُوحِيَ إِلَيْكَ إِنَّكَ عَلَىٰ صِرَاطٍ مُسْتَقِيمٍ ( زخرف – ٤٣)

 

پس به آنچه بر تو وحی شده تمسك بجوی، یقیناً تو بر راهی مستقیم قرار داری؛ (۴۳)

 

 

بعد فرمود: ﴿فَاسْتَمْسِكْ بِالَّذِي أُوحِيَ إِلَيْكَ إِنَّكَ عَلَي صِرَاطٍ مُسْتَقِيمٍ ٭ وَ إِنَّهُ لَذِكْرٌ لَكَ وَ لِقَوْمِكَ وَ سَوْفَ تُسْأَلُونَ﴾؛[۳۳] آنچه را ما فرستاديم مستحکم بگيريد! در اوايل بحث هم ملاحظه فرموديد که قرآن کريم را ذات اقدس الهي آويخت نه انداخت! آن‌طوري که طناب را ميآويزانند قرآن را نازل کرد، نه آن‌طوري که باران را ميريزند نازل کرده باشد. باران را نازل کرد؛ يعني به زمين انداخت و طناب را نازل کرد؛ يعني به زمين آويخت. در همان حديث شريف «ثقلين» دارد که اين «ثقل اکبر»، يعني قرآن کريم «أَحَدُ طَرَفَيهِ بِيَدِ اللهِ سُبحَانَهُ وَ تَعَالي»،[۳۴] چون اين‌چنين است، فرمود به اين حَبل متين تَمَسُّک بکن، وگرنه طنابي که يک گوشه افتاده است مثل باران، اين مشکل خودش را حل نميکند، چگونه تَمَسُّک و اعتصام به آن مشکل را حلّ بکند!؟

 

اعتصام به حَبل چندين فايده دارد: يکي اينکه نميگذارد آدم در چاه بيفتد، دوم اينکه اگر کسي در چاه افتاد ميتواند اين طناب را بگيرد و به بالا بيايد، سوم اينکه اصلاً اگر چاه نيفتاده ميتواند اين طناب را بگيرد و براساس «اقْرَأْ وَ ارْقَهْ»[۳۵] أو «ارْقَأْ وَ اقْرَأ»،[۳۶] بگيرد و بالا برود، حالا هر اندازه که توانست! اين خاصيت «حَبل متين» است؛ اما طنابي که يک گوشه افتاده باشد، مشکل خودش را حلّ نميکند. فرمود اين قرآن را که به زمين نينداختيم، اين قرآن را به زمين آويختيم! بالاي آن به دست من است: «أَحَدُ طَرَفَيهِ بِيَدِ اللهِ سُبحَانَهُ وَ تَعَالي»؛ لذا اگر گرفتيد يقيناً نجات پيدا ميکنيد! محکم بگير!

‏ ‏

‏◀️ ‏به پيغمبر فرمود: ﴿فَاسْتَمْسِكْ بِالَّذِي أُوحِيَ إِلَيْكَ﴾؛ اين وحي را، اين کتاب را و اين دين را محکم بگير! اين‌جا ديگر راه مستقيم است! راه را تو بايد بروي و هر جا که تو رفتي ميشود راه! کلّ نظام اين‌طور است! هر جا که تو بروي ميشود راه: ﴿إِنَّكَ عَلَي صِرَاطٍ مُسْتَقِيمٍ﴾ ▶️و اگر شرف بخواهي در قرآن است ـ در جريان نماز شب هست که «شَرَفَ الرَّجُلِ قِيَامُهُ بِاللَّيْل»[۳۷] کذا و کذا ـ ‏ ﴿وَ إِنَّهُ لَذِكْرٌ لَكَ﴾؛ اگر بخواهي نامبردار باشي و نامت بماند با قرآن باش! اگر قومت بخواهد نامش بماند و نامآور بشود، بايد با قرآن باشد: ﴿وَ إِنَّهُ لَذِكْرٌ لَكَ وَ لِقَوْمِكَ وَ سَوْفَ تُسْأَلُونَ﴾؛ بعد هم همه شما مسئول هستيد که آيا «استمساک» کرديد يا نه؟ ديگران را هدايت کرديد يا نه؟ درباره ديگران چه اندازه تلاش و کوشش کرديد؟ درباره رهبری مردم چه اندازه زحمت کشيديد؟ در قيامت همه شما مسئول می‌باشيد!

«وَ الْحَمْدُ لِلّٰهِ رَبِّ الْعٰالَمِين»

درس تفسیر آیت‌الله جوادی آملی

تفسير سوره زخرف جلسه ۱۵(۱۳۹۴/۱۰/۲۱)

سایت إسراء

 

[۳۳]. سوره زخرف, آيات۴۳ ـ ۴۴.

 

[۳۴]. غرر الاخبار، ص۶۲.

 

[۳۵]. الكافي(ط ـ الإسلامية)، ج۲، ص۶۰۱.

 

[۳۶]. بحارالانوار، ج۸۹ ، ص۲۲.

 

[۳۷].


الأمالي( للصدوق)، ص۲۳۴.

 

 

آدرس کوتاه این مقاله: http://noorekoran.ir/qq9zG

Leave A Reply

Your email address will not be published.